Kişinin yüksek ahlâkî hasletleri sevmesi ve sefsâfından hoşlanmaması aklın ta kendisidir. Şu hâlde akıl nasibi mümkün kılar, yalnızlığı ünse çevirir, fakirliği ortadan kaldırır. Ondan iyi mal yoktur. Birinin dini ancak aklı tamama erdiğinde tam olur.
Akıl, doğruyu izleyerek ve yanlıştan kaçınarak bilgi sahibi olmaya verilen isimdir. Kişi aklın ilk derecesinde edîb diye isimlendirilir. Sonra erîb, sonra lebîb, sonra âkil gelir. Allah’ın en fazîletli bağışı aklı kulları arasında dağıtmasıdır. ...